De Contactbrief
Beste Vrienden
Enige tijd geleden hoorde ik iemand zeggen:
“genegeerde
identiteiten radicaliseren!”
De persoon
die deze woorden uitsprak, had het van horen zeggen. Zij was ervan onder de
indruk geraakt en ook ik kon bij het horen van deze woorden, ze niet meer
loslaten. Ze kwamen steeds weer naar boven en begonnen mij steeds beter zicht
te geven op wat er allemaal gaande is in kerk en maatschappij.
Ze gaven mij
een nieuwe stimulans bij mijn werk en bij mijn missionaire inzet. Ik hoor ze nu
steeds opnieuw in de schreeuw van zoveel mensen en groepen van mensen: dichtbij
en veraf, die om erkenning vragen, om waardering, om respect; allemaal mensen,
zoals ik. Maar die steeds weer opnieuw worden genegeerd in hun diepste werkelijkheid,
mens te mogen zijn, ook in de wereld van vandaag.
Ik zie dan
zovele gezichten die vragen om gezien te mogen worden, die smeken om erkend te
mogen worden in hun persoonlijke eigenheid, ieder met zijn eigen geschiedenis,
hoedanigheden, eigenschappen, maar ook beperktheden, zwakheden en
kwetsbaarheden.
Ik word me
er steeds meer van bewust dat ik aan veel mensen, ook in mijn naaste omgeving,
hun eigenheid, hun identiteit ontken, in ieder geval niet waardeer, en zeker
niet zie maar er aan voorbij ga of er omheen loop. En dan is het een feit dat
er een radicalisering optreedt, waar die genegeerde identiteiten steeds meer en
harder gaan schreeuwen en roepen om erkenning, en van alles doen en laten om
aandacht te krijgen en gezien te worden.
Ik zie dan
ook voor me dat mooie tafereel van de blinde bedelaar Bartimeüs uit het Marcus
evangelie. (hoofdstuk 10, vers 46) Hij maar blijft roepen, ondanks het feit dat
heel die massa mensen die Jezus vergezelt bij het verlaten van de stad Jericho,
alles doet om hem tot zwijgen te brengen. Hij blijft de orde verstoren totdat
Jezus hem ziet en hem erkent in zijn eigen situatie. Ik krijg dan ook het goede gevoel dat deze nieuwe kijk op mensen
helemaal deel uitmaakt van mijn missionaire inzet hier, in Afrika en in de
wereld overal.
Zouden
zovele conflicten en tegenstellingen, zoveel oorlog en geweld niet vermeden
hebben kunnen worden? In het
Midden-Oosten (Israël, Palestina, Irak), en ook in Afrika, als men, wij - elkaar beter hadden kunnen
waarderen, erkennen. En oog hadden gehad voor ieders eigenheid; en elkaars
identiteit hadden leren erkennen en waarderen? Op deze weg blijven gaan is, denk
ik, werken aan vrede en gerechtigheid, aan medemenselijkheid en solidariteit,
aan eenheid in verscheidenheid.
In dit kader
moet ik ook denken aan wat mij onlangs overviel, toen ik in de trein werd
benaderd door een jonge student, die mij vroeg of ik reisde met ‘n voordeeluren
abonnement. Toen ik bevestigend antwoordde, vroeg hij mij of hij met me mee
kon reizen. Ja, dat is het steeds weer, mensen die vragen om mee te mogen doen,
mee te mogen gaan, samen op weg in solidariteit, en in wederzijdse erkenning.
Nu zijn we op
weg naar de viering van het Kerstmysterie, de menswording van het goddelijke in
de persoon van Jezus van Nazareth. Hij kwam - dacht ik zo - om ons te helpen
onszelf te zijn, en het steeds meer te worden. Om ons te helpen naar elkaar toe
te groeien, elkaar te waarderen en te erkennen in onze eigenheid als mens; en
uit te nodigen mee te doen in eerbied voor elkaar.
Mijn wens is
dan ook dat wij grote vreugde en vrede mogen beleven in de ontmoeting van hem,
Jezus, die kwam om ons te helpen groeien in onze eigen (mede-) menselijkheid.
Jan Mol
NAAR EEN
EUROPESE PROVINCIE
De CEP (Council
of European Provincials) is
weer bijeen geweest in Parijs de 9de en 10de november. Deze keer was hij niet
voorafgegaan zoals gebruikelijk door een bijeenkomst van de door de Council in het leven geroepen “Charter Commission”.
Voor het eerst was ook de algemene raad vertegenwoordigd in de persoon van een
van de assistenten, te
weten
Er is weer goed werk geleverd en
er werd een duidelijk tijdschema uit gewerkt zodat we nu weten waar we naar toe
gaan en wat er nog te doen staat.
Een opmerking van het algemene bestuur,
in het begin van de vergadering, gaf de geest aan volgens welke we zouden
moeten werken. Het gaat erom een nieuwe enige provincie van Europa op te richten,
geheel in lijn met de huidige constituties en wetten. Het zal dan de nieuwe
provincie zelf zijn, de provinciaal met zijn raad, die verantwoordelijk zullen
zijn, wederom volgens de constituties en wetten, om de provincie intern te
organiseren.
Het is dus niet zo dat het een
federatie van provincies gaat worden, waar elke huidige provincie streeft naar
zoveel mogelijk dingen te behouden en dan maar te zien wat ze gaat toeschuiven
aan de nieuwe Europese provincie. Het is een kwestie van waar leg je het
accent.
Ook werd er tijdens de
vergadering besloten dat de Charter commissie naar de nabije toekomst een
duidelijk mandaat krijgt toegewezen, te weten het opstellen van drie
afzonderlijke maar op elkaar afgestemde documenten:
En zo is er ook een werkschema
en vooral een tijdschema tijdens de vergadering uit de bus gekomen:
Volgens de huidige regels (art.
259) wordt de confrater die door een sector gekozen is in de provinciale raad,
tevens benoemd tot verantwoordelijke overste van die sector.
Als dat allemaal rond is en de
provinciaal benoemd, de raadsleden gekozen en de gedelegeerde oversten van de
sectoren bekend zijn, kan de algemene overste per 1 juli 2008 alle huidige
Europese provincies of eenheden opheffen en de nieuwe enige Europese provincie
oprichten.
Nog een laatste informatie:
tijdens de CEP werd ook voorgesteld om het provincialaat van de Europese
provincie in Brussel te vestigen.
LAATSTE ONTWIKKELINGEN BETREFFENDE HEYTHUYSEN
Er is niet veel echt nieuws te
vertellen. Praktisch alle besprekingen met betrekking tot de verkoop van ons
eigendom in Heythuysen zijn nu afgerond. Tot onze
grote tevredenheid zijn wij met het “Land
van Horne” overeengekomen, dat een groot aantal afspraken die in de tijd van de onderhandelingen al waren
aangekaart, nu zwart op wit als bijlage
zullen fungeren bij de (ver)-koop akte. Deze kan echter pas getekend worden als
alle diverse vergunningen betreffende de koop, de verbouwing en de nieuwbouw
binnen zijn.
De lange lijst van afspraken
kunnen in dit kader niet zomaar gepubliceerd worden; maar wij hebben nu de
zekerheid dat wij ook naar de toekomst toe voor alle Missionarissen
van Afrika een goede bewoning zullen hebben. En dat er voor hen een zeer
goede verzorging zal zijn gegarandeerd. Eveneens is het duidelijk dat wij er
ook als gemeenschap kunnen blijven fungeren.
Tijdens de vergadering van de
provinciale raad die op 6 november bijeenkwam, was ook het bestuur van het Land
van Horne aanwezig, alsmede het architectenbureau dat
ons de laatste bouwtekeningen kon laten zien. Er zijn tot ieders tevredenheid
wat veranderingen in aangebracht in vergelijking tot eerdere gepubliceerde
tekeningen.
Wij zijn overtuigd dat het
toekomstige St.Charles een mooi huis zal zijn, waar
iedereen naar tevredenheid zal wonen en al de verzorging zal genieten die hij
nodig heeft. Maar voor dat alles zover is, zal er nog heel wat werk verzet moeten
worden. Wij hebben de verzekering gekregen dat alle onnodige overlast zal
vermeden worden.
Brieven en nieuws van Witte Paters:
Jan Heuft schrijft uit Algerije: “Ons
dagelijks leven !”
Het is
goed om van een “betere wereld” te dromen, maar het is nog beter om eraan te
werken! Nou en dat willen we toch allemaal! Met hartelijke groeten, Jan.
Lees
de gehele tekst van de brief en klik hier.
Zef
Kuppens, Mali.
Uit
een artikel van Frank Heythuysen in “de Trompetter”
van Weert: lees verder..
Harry van de
Ven uit Congo:
een gedrukte en verlate e-mail van kwam aan op het provincialaat op 8 november.
Klik hier en lees!
Piet de Bekker schreef een bericht aan velen in het Engels, eind
oktober en vóór zijn terugkeer naar Ghana. Hij voelt zich best nu dat de dokter hem gerustgesteld heeft. Dat maakt dat hij weer terug kon keren
naar Ghana. Hij zal gaan werken in het noordoosten van het land in de buurt
waar hij vroeger was en hij zal wonen in Bunkpurugu.
Wij wensen Piet alle gezondheid en mentale kracht om goed te werken maar het
zal zeker een feit zijn dat de mensen hem weer graag terug zullen zien.
Klik hier voor de brief, die we in het Nederlands hebben vertaald.
Cor van de Brand is voor de verkiezingen van 29 oktober
in Congo daarheen gegaan. Hij doet zijn bevindingen
op het pedagogische instituut te Bukavu. Maar Cor
bezoekt ook andere stembureaus. Tussendoor is er kans voor een maaltijd met
bananenfrites en kip. Berichtgevingen over de stemming in de stad zijn gunstig.
In de stad stemden 65% van de stemgerechtigden.
De dag na de verkiezingen was alles rustig.
De volgende dag bericht Cor per e-mail zijn bevindingen
naar het thuisfront. Klik hier
Natuurlijk volgen ook bezoeken aan bekenden en vrienden, soms van heel lang
terug.
Op de terugweg naar huis was het in Congo
zelf van belang, je goed kenbaar te maken als officiële waarnemer; en zo gemakkelijker
doorgang te verkrijgen. Via Rwanda kwam Cor weer veilig en voldaan terug in
Nederland. Het vliegtuig bleek echter onderweg niet voldoende kerosine aan
boord te hebben om Amsterdam te bereiken; en daarom landde het in Keulen en
ging de verdere reis met de bus. Bravo.
Piet en Marij van Bragt uit Roermond:
Een zoon van mevrouw van Bragt schreef ons het volgende:
Vandaag vind ik de Contactbrief
van jullie in de brievenbus. Alweer, want de Contactbrief is een trouwe gast
die regelmatig opduikt. Het is steeds leuk om te lezen over al die bekende
namen en gezichten.
Hoewel het al weer een hele tijd
geleden is dat wij bij jullie aan de eettafel zaten en ettelijke uren met
jullie in het huis in Boxtel over van alles en nog wat gezellig zaten te
praten. Soms tot diep in de nacht met alcoholische versnaperingen. We waren
niet direct familie, maar soms leken we halve broers.
Dat kon ook niet anders
aangezien we dezelfde moeder hadden : Koosje van Bragt, jullie steun en toeverlaat, altijd weer opruimend,
regelend, opvoedend en vooral kokend. Zij moet voor jullie buikomvang een ramp
zijn geweest. Trouwens ook voor ons.
Ik lees dat het jullie goed
gaat. Jan Mol is provinciaal geworden, wie weet over twee jaar sollicitant voor
de functie van Europees provinciaal. Langzaam maar zeker neemt Boxtel dan
Europa over.
Is Martien van de Ven al weer op
verlof ? En Piet de Bekker is ook weer geweest.
Het is niet zo slecht bij jullie. Wim Wouters en Frans van der Weijst die
elkaar aflossen in Lage Mierde, Harrie van de Riet die nog steeds niet aan zijn
rust toekomt, want hij zit weer in de provinciale raad. En dan die arme
Zo zie je maar, jullie
Contactbrief is steeds voor ons een hernieuwde kennismaking. Alle namen die ook
voor ons gezichten zijn en personen waarmee we hebben
afgewassen na het eten blijven dan nog iets voor ons leven. We hopen jullie
weer eens in levende lijve te zien.
Piet en Marij van Bragt, Roermond.
“WP 71” is een club die
in 1971 werd opgericht door zelatricen en zelateurs. Zij wilden een steun zijn voor
oude en zieke missionarissen en daarbij ook kleine projecten steunen.
35 Jaar geleden werd de WP 71
opgericht
Vandaar dit korte overzicht.
Het was in Santpoort in een klas
omdat de
jeugd op herfstvacantie was.
Een naam was erg moeilijk te
vinden
Zodat men W.P 71 maar verzinde.
Gerard Versteegh werd
secretaris-penningmeester.
Na 35 jaar is hij nog steeds
geldmeester.
Iedereen kent het dorp (de Bilt)
waar Gerard is geboren.
Elke dag is het op de radio of
op TV te horen.
De eerste voorzitter was Hero Janzing uit Uithoorn.
Maar die is wel in de provincie
Groningen geboren.
Hij was ambtenaar van de
burgerlijke stand
Dus het spreken was aan zijn
kant.
Toen kwam Jaap Betjes uit Assendelft.
Die deed zijn taak maar voor de
helft.
Hij ging daarom vroeg met
pensioen.
Hij woont nu in Frankrijk met
zijn poen.
De in Borneo geboren Wil Brandsen nam toen de voorzitter’s
hamer.
dat is
toch meer dan directeur of gevangen bewaarder.
In de Amsterdamse Bijlmer bajes
was hij toen.
Al vlug ging hij naar het Zutphens’ gevang dat gaf meer
poen.
Met Wil en Gerard hebben wij een
heel goed beleid.
Zij zijn beiden altijd zeer
toegewijd.
Veel medebroeders kregen in
Afrika Nederlandse knaken
Voor allerlei materiële en
geestelijke zaken.
Elk jaar gingen wij met de WP 71
er op uit
Met bus of auto of varen met een
schuit.
De Biesbos – de Maas en meerdere
malen de Vecht
Dat waren hoogtijdagen zeker en
echt.
Wij gingen ook naar Hilversum
naar de AVRO
En kwamen daar zelfs voor de
radio.
We bezochten ook het vogelpark
in Alphen aan de Rijn
Het park was zeer mooi en het
eten en de wijn zeer fijn.
We bezochten Breda – Rotterdam –
Dongen en Kevelaer.
Dan kwam er een grote bus uit Budel zowaar!
In Asten gingen we naar een
roofvogel team
Daar kregen we heel mooie
demonstraties te zien.
Afgelopen jaar
bezochten wij het missiemuseum in Steyl.
Daar zagen veel
wilde dieren en vlinders hun heil.
Hoogland was
speciaal met de WP 71 getrouwd
Zij hebben het
bijna helemaal opgebouwd
Kamers ingericht
en andere dingen voorzien
Voor dit alles
verdienen ze zeker een tien!
Zij speelden er
bingo en vierden het St. Nicolaasfeest.
Dank zij hen was
er in Hoogland een zeer goede geest.
Na al die vele
uitjes kwam dan het slot
Een borrel en dan
aan de etenspot.
De voorzitter
bracht gebraden haantjes mee.
Sommigen namen er
dan zelfs meer dan twee.
Ook de koude
schotel uit het Budelse land,
Die schoof men ook
niet zomaar aan de kant.
Vele dingen zou ik
nog kunnen verhalen
Maar drink nu
eerst een biertje of klare.
Verder hangt er op
het prikbord een groot papier
Je zult het lezen
met heel veel plezier.
Hoeveel geld de
club heeft bijeengebracht
En menigeen hun
leed in Afrika heeft verzacht.
Vandaag vieren wij
het 35 jaar bestaan
En daarom zijn wij
heel gezellig bij elkaar.
Het groepje WP 71
is nog maar heel klein
Maar ze mogen er
nu zeker ook nog zijn.
Wij danken alle
leden ook die hier niet zijn
Voor hun geld en
inzet al is die nog zo klein.
Hopelijk gaan
jullie door met je taak
Maar dat is niet
onze maar jullie zaak.
Dankbaar heffen
wij nu het glas
Gelukkig dat er
een WP 71 was.
Albert van der
Pol.
Witte Paters
op verlof :
Na de zomervakantie gingen velen weer terug, anderen
kwamen vanwege diverse redenen.
Bij het klaarmaken van dit blad zijn (nog) in Nederland:
Jo van de Ven, komt
net terug uit Canada, waar hij een sessie volgde van ‘ongoing formation’. Hij
vertrekt half december terug naar Oeganda.
Maarten
Bloemarts, bereidt zich in onze gemeenschap van ‘s Hertogenbosch voor op zijn vertrek naar Mali.
Martien van de
Ven, vertrok op 2 december naar Tanzania.
Piet Hooijschuur kwam vanwege de
ziekte van zijn zwager,
Overledenen:
25 april Gerard Dekkers, broer van Jan Dekkers
5 mei Jan Leenders,
zwager van Jan Dekkers
07 sept. Mevr. M. Kuppens-Coenen,
moeder van pater Jos Kuppens.
12 sept. Mevr. Dymphna
Benning-Folst, zus van pater Rein Folst
25 sept. Sjef Daniëls,
zwager van pater
25 sept. Truus van Lieshout-Wiltschut, zus van overleden pater Toon Wiltschut.
17 okt. Dokter Pascal Verniers, zwager van pater Jacques Van Nieuwenhove
24 okt. De Heer Alphons van Rijckevorsel van Kessel, broer van overleden broeder Edouard van Rijckevorsel van Kessel.
10 nov. Mevr. Zus Gobbens-Koevoets,
zus van overleden pater Jos Koevoets.
Nov. C.M.
Cras- van Loosdregt, zus
van overleden Jacques van Loosdregt
Mogen
zij met de Heer tot nieuw leven verrijzen.
Op onze dodenherdenking
in Heythuysen op 4 november herdachten we speciaal hen die dit jaar uit
ons midden zijn heengegaan :
Pater Paul
van Thiel, overleden 3 januari
Broeder Willem van der Smissen, overleden
9 januari
Broeder Willy de Boer, overleden
22 februari
Pater Henk Buys,
overleden 9 maart
Pater Léon Gadet, overleden 29 maart
Pater Wim Settels, overleden 7 april
Broeder Edouard van Rijckevorsel
van Kessel, overleden 23 augustus.
Onze zieken:
Harry van de Ven in Badya (Bunia)
is eind oktober over zijn hond gevallen toen hij uit bed kwam om een vreemd
geluid te inspecteren. Hij heeft daarbij zijn rechterschouder gebroken, werd in
Bunia behandeld en het gaat nu wat beter. Aldus zijn
zus uit Veghel.
Lees ook bericht hierboven.
Gerard Derksen werd aan zijn knie geopereerd en Piet van der Linden aan zijn blaas. Beiden maken het stukken beter.
Pierre van Aelst had in oktober zijn operatie. Pierre hoopt voor Kerstmis
weer fit te zijn en met alles mee te kunnen doen. Hij en Johanna groeten alle
bekenden. Zij danken ook allen die schreven of andere tekenen van medeleven
toonden.
Willy Burm kwam ziek terug uit Burkina Faso en werd goed onderzocht. Er schijnt een stolsel in de
longen te zijn. Niet alle resultaten zijn reeds binnen en Willy past zich aan
en verbetert zijn laptop.
Jan Bruijns heeft weer een TIA gehad. Vanwege andere klachten werd
hij opgenomen in het ziekenhuis te Breda. Inmiddels is hij weer ontslagen. Hij
verblijft bij de Broeders – onze buren – voor verzorging.
Kees van der Meijden maakt het niet goed. Hij is nog op zijn adres in Vught
maar hij heeft verpleging nodig. Goede moed, Kees.
Heythuysen kreeg nieuwe
bewoners:
Jan Rademaker is begin oktober uit Goma
aangekomen en heeft voorgoed zijn intrek genomen in Heythuysen.
Wij wensen hem alle goeds aldaar.
Jan van Rest verhuisde van Schiedam naar Heythuysen
en hij hoopt daar nog gelukkige jaren te beleven. Bravo.
Gerard Hoppenreijs komt in
december voor goed naar Nederland en ook hij zal in Heythuysen
gaan wonen. Veel geluk aldaar !
Ondertussen is
Geldrop. Tel : 040- 2808480.
Laatste nieuws:
Op zaterdagavond, 21 oktober
werd Frans van der Weijst door
Vicaris W. van Meijgaarden s.s.s.
geïnstalleerd als pastoor van de H. Johannes Geboortekerk te Duizel en de
volgende dag op zondag 22 oktober als pastoor van de H. Luciaparochie
te Steensel.
Het adres van Frans van der
Weijst is nu:
Eindhovenseweg 32, 5524 AR Steensel, Tel. 0497- 512375.
lucia158@planet.nl
Rini van Broekhoven
vertrekt 30 november naar
Kenia. Hij komt te werken op de prokuur in Nairobi waar zes
medebroeders gehuisvest zijn met ieder heeft zijn eigen taak. Zijn werk behelst
het gastvrij ontvangen van mensen op het
vliegveld, op het busstation en hen die
niet gezond zijn te begeleiden naar het ziekenhuis.
Verder denkt Rini
ook in de parochie en de buitenwijken liturgische diensten te zullen doen. Hij
is blij met zijn benoeming en gaat terug naar het huis waar hij eerder gewoond
heeft.
Zijn toekomstig adres is:
St. Charles Lwanga;
Ngong Rd.; Box 60310,
Nairobi, 00200. Kenya. E.Afr.
Zijn e-mail: lwanga@jambo.co.ke
Fax: 00254 20
27 10 386; Tel: 00254 20 27 17 009.
ENKELE CIJFERS ( november 2006)
Aantal
confraters in Nederland : 89 ( 71 paters en 18 broeders ). Gemiddelde
leeftijd: 76.52
+ in Heythuysen: 42 confraters
( gemiddelde leeftijd: 77.24)
+ in Dongen: 19 confraters (
gemiddelde leeftijd: 68.89)
+ in Den Bosch:
3 confraters + in Den Haag: 5 confraters
+ in Lage Mierde:
3 confraters + in Sterksel: 3 confraters
+ alleenwonende: 14 confraters
Leeftijdsopbouw:
90 – 100: 3 ; 80 – 89: 26; 70 – 79: 43
65 – 69: 11; 60
– 64: 1
Aantal
Nederlandse confraters in het buitenland: 45 ( 39
paters en 6 broeders). Gemiddelde leeftijd: 67.96
+ in Tanzania:
10
+ in Jeruzalem:
1
+ in Zambia:
6
+ in Rome:
1
+ in Oeganda: 6
+ in Ver. Staten: 1
+ in Ghana : 5
+ in Brazilie: 1
+ in Burkina : 3 ( waarvan een in Ivoorkust ) + in India: 1
+ in Malawi: 3 + in Kongo: 1
+ in Rwanda:
1 + in Algerije: 1
Leeftijdsopbouw:
90 – 100 : 0; 80 – 89 : 2 ;
70 – 79 : 23; 65 – 69 : 13;
60 – 64 : 6;
48 1.
Totaal aantal
Nederlandse confraters: 134
(110 paters en 24 broeders)
Gemiddelde leeftijd: 72.24
Adressen Witte Paters Nederland
Dongen Provincialaat,
Economaat en Residentie
Modestusstraat
20, 5101 BP Dongen
Postbus
118, 5100 AC Dongen
Tel. 0162 – 313845 / Fax 0162 –
386316
Postbank: 10712 50 t.n.v. Witte
Paters, Dongen
Bank: ABN-Amro
52 45 47 513, Witte Paters, Dongen
‘s Gravenhage Teniersstraat 19, 2526 NX Den Haag
Tel:
070- 384 00 60
’s Hertogenbosch Orthenseweg 43, 5212 EA Den
Bosch
Tel:
073- 613 91 16
Heythuysen Huize
St Charles
Op
de Bos 2, 6093 NC Heythuysen
Tel:
0475- 49 45 55
Lage Mierde Dorpsplein
27, 5094 GJ Lage
Mierde
Tel: 013-
509 33 13
Sterksel Beukenlaan
2, 6029 PZ Sterksel
Tel:
040- 226 13 15
Sociëteit Missionarissen van Afrika: www.africamission-mafr.org
Nederlandse provincie Missionarissen van Afrika: www.lavigerie.org
Webmaster-NL |
![]() |