IN MEMORIAM
Zr. Antoinette Okhuysen ( Alphonse de Liguori )
Geboren
in Hatert : 14 mei 1914
Eerste
professie : 2 mei 1938
Overleden
in Etten-Leur : 24 april 2007
Omringd
door medezusters, familie en kennissen hebben we op 28 april 2007 afscheid genomen
van Zr. Antoinette in de St. Petrus kerk te Boxtel. Daarna werd zij begraven op
de begraafplaats Munsel te Boxtel, waar zij rust temidden
van haar medezusters. Tijdens de uitvaartdienst werd haar missionarisleven door
Zr. Jeanne Simons als volgt verwoord.
LEVENSLOOP
Netty werd geboren op 14 mei 1914 in Hatert,
in een gezin van zes kinderen, waarvan drie
religieuzen. Haar ouders hebben zonder twijfel hun geloof daadwerkelijk
beleefd, door drie dochters toe te staan hun roeping te volgen.
Eén trad in bij de Dochters van de Wijsheid, die op jonge leeftijd is gestorven.
De twee anderen traden in bij de Witte Zusters, namelijk Wilhelmina
ofwel Zr. Octavie, zij overleed in 1973 en Netty. De
twee laatstgenoemden vertrokken naar Afrika, in die tijd niet zo vanzelfsprekend.
Haar vader was onderwijzer en daarin heeft Netty hem gevolgd.
Netty trad in bij de Missiezusters van O.L.Vrouw van Afrika op 3 oktober 1935 en legde haar eerste
geloften af op 2 mei 1938. Daarna vertrok ze naar Engeland voor een studie van
twee jaar.
UITSTEL
VAN VERTREK NAAR AFRIKA
Vanwege de oorlog kon ze niet naar Afrika
vertrekken en bleef daarom in Engeland. In 1946 vertrok ze via Boxtel naar Kigoma in “Tanganyika” het
huidige Tanzania, waar ze als onderwijzeres werkzaam was. De beginjaren waren
moeilijk voor haar en ze wisselde nogal eens van missiepost.
Tot ze in 1951 in Sumve
benoemd werd waar ze met Zr.Nel Diels
vele jaren heel gelukkig heeft samengewerkt in een internaat en als
onderwijzeres op de kweekschool. Ze had de zorg voor de gezondheid van de
meisjes die in het internaat verbleven. Ze werd niet alleen gewaardeerd voor
haar kennis, maar ook voor haar opgewektheid en humor. Bovendien stond ze
altijd klaar om te helpen waar het nodig was.
Ze was op en top onderwijzeres en heeft aan
veel meisjes naast de opleiding voor onderwijzeres een goede basis meegegeven
die ten goede kwam aan de meisjes zelf en uiteindelijk aan het hele land.
INTERMEZZO
IN NEDERLAND
In 1972 ging ze met vakantie en het deed zich
voor dat ze in Nederland zou blijven.
Ze gaf les aan kinderen van de
Schippersschool in Rotterdam en daar was ze ook geliefd.
Maar Afrika bleef haar trekken. Op een goede
dag zei ze: ‘De H.Geest en ik hebben besloten om terug te gaan naar Afrika.’
Dit keer ging ze naar Usongo
waar ze in de catechese werkzaam was en belast werd met een winkeltje van de
parochie waar kleine religieuze voorwerpen en eenvoudige boekjes verkocht
werden.
Vaak ging ze op huisbezoek en ook hier had ze
dan meteen een groep kinderen om haar heen.
Ze kon door haar spontaniteit veel gedaan krijgen,
maar vooral omdat ze iedereen een goed hart toedroeg.
Ze hield veel van scrabbelen en nam het
scrabbelspel zelfs vaak mee achter in de auto om met een medezuster onderweg
een spelletje te spelen.
TERUG
NAAR NEDERLAND
1985 was voor haar het jaar van definitieve
terugkeer naar Nederland en ging ze naar Huize Steenwijk in Vught voor een
welverdiende rust. Ze onderging een operatie aan haar knie, maar het lopen werd
er desondanks niet gemakkelijker op.
In 1986 verhuisde ze naar het Kloosterverzorgingshuis
San Francesco, in Etten-Leur. Daar heeft ze vele
jaren kunnen genieten van de mooie natuur, de rust en het communiteitleven.
De laatste jaren ging ze zienderogen
achteruit, zowel geestelijk als lichamelijk. Het werd moeilijk om contact met
haar te krijgen en haar reactievermogen verminderde sterk.
Ze was steeds omringd door haar medezusters
en het verplegend personeel tot de dag kwam dat ze in
stilte en in vrede de overtocht maakte op 24 april 2007.
DANK
Ik wil hierbij graag allen bedanken die
zoveel voor Netty hebben gedaan, het verzorgend personeel
en haar medezusters ter plaatse die haar met zoveel liefde en zorg hebben omringd.
In een kort gebed dat zij
naliet schreef ze het volgende, waaruit blijkt hoe ze haar verbondenheid met
God als missionaris beleefde:
“Beproef
mij God en doorgrond mijn hart
Toets
mij en ken mijn gedachten.
Wezer, mijn Meester
en Beminde
Hoe groot is jouw Naam
Jij die aan ons missionarissen denkt,
Ons zoekt, ons ontmoet en ons thuis brengt.
Wat is de mens dat hij Jou toebehoort?”
Netty, je
behoort Hem nu toe, heel en al, rust in vrede bij Hem.
Webmaster-NL |
![]() |