Missionarissen van Afrika.
(witte zusters en witte paters)
(NL).

Pater Jan Mol overleden.

zaterdag 11 september 2021 door Webmaster
In medeleven en dankbare herinnering
delen wij U mede dat

Pater Jan Mol


Johannes Adrianus Josephus
Missionaris van Afrika - Witte Pater,

op 3 september 2021 is overleden.



Jan werd geboren op 27 juni 1935 in Amsterdam. Zijn vader had 2 broers die priester waren van het bisdom en een zus die ingetreden was bij de zusters Franciscanessen van Mariadal. Zijn moeder had 2 broers die missionaris waren, de een (paters MSC) was werkzaam in de Filippijnen, de ander (paters van Mill Hill) was bisschop in India. Om missionaris te worden volgde Jan de opleiding in onze vormingshuizen in Sterksel, Santpoort, St. Charles Alexandria Bay (V.S.), Ottawa (Canada) en Totteridge (Engeland). In Ottawa verbond hij zich op 18 juni 1960 door de missionariseed aan onze Sociëteit. Op 2 februari 1961 werd hij priester gewijd in Veghel, samen met 14 andere confraters.

Vanwege de oorlog heeft Jan, samen met zijn ouders, broers en zussen, op veel verschillende plaatsen in Nederland gewoond, en ook als missionaris woonde en werkte hij in veel verschillende landen. Hij zei dat hij zich een “zwerver” voelde. En later noemde hij zich een “zwerver voor Jezus”. Zijn karakter droeg zeker bij aan dit “bewogen leven”. Bij zijn zilveren jubileum zong de familie een liedje met als refrein: “Je leeft met zoveel energie; je gat zit nergens vast!”
Hij had gezond verstand, was een oorspronkelijk denker, drukte zich gemakkelijk uit, was opgewekt en enthousiast, steeds bereid een dienst te verlenen. Hij wist wat hij wilde, was wat nerveus van aard, een harde werker, met groot gevoel voor recht en gerechtigheid, en met een grote belangstelling in mensen. Na zijn priesterwijding in 1961 ging Jan in Rome Kerkelijk Recht studeren, en ontdekte zowaar de mooie kant ervan. In september 1963 werd hij leraar Kerkelijk Recht in ons theologicum te Heverlee (België). Een oud-leerling vertelde dat hij grote nadruk legde op: respect hebben voor de persoon, de persoon vrij laten en het vormen van je eigen geweten. Het was een boeiende periode omdat het 2de Vaticaans Concilie gaande was en fundamentele vernieuwingen in gang zette. In september 1968 werd hij benoemd naar Straatsburg (Frankrijk) waar hij aan de wieg stond van ons internationaal theologiestudenten huis. Later schreef Jan: “Het was een boeiende periode: overal in Europa kwamen studenten in opstand voor democratisering in het onderwijs, en wij deden mee”.

Op 29 juni 1971 vertrok Jan naar Congo, naar het bisdom Bunia. Hij was een half jaar in de parochie Kilo om de taal en cultuur te leren. Daarna was hij een half jaar in de plattelandsparochie Gety, en vervolgens 4 jaren pastor in Bunia-stad, waar hij ook 4 uren per week doceerde aan de interdiocesane Opleiding voor Pastorale Werkers. Het was de tijd van President Mobutu met zijn “authenticiteit”.

In december 1976 kwam Jan naar Boxtel om Assistent Provinciaal te zijn. In die periode leerde hij missionaris te zijn in Nederland; naast het zorgen voor medebroeders werkte hij samen met allerlei MOV (Missie Ontwikkeling en Vrede) groepen in parochies, en werd hij lid van het Interkerkelijk Vredesberaad en van de werkgroep voor Vluchtelingen en Asielzoekers.
Van augustus 1977 tot augustus 1978 was Jan een jaar in Nijmegen om daar mee te werken aan het opzetten van een missionaire bewustmakingsgemeenschap, waarin een 3-tal Witte Paters met studenten samen wilden leven volgens de idealen van Jezus, in de hoop dat er ook toekomstige Witte Paters uit zouden volgen. Die gemeenschap groeide uit tot de Karibu-gemeenschap.

Tijdens een sabbatjaar (1982-1983) volgde Jan de “Missionarissencursus” aan de universiteit van Nijmegen. Hij schrijft tijdens dat jaar: “De kerk is (op de eerste plaats) een gemeenschap van mensen, geïnspireerd door Jezus, die ernaar streeft een betere wereld te scheppen, dichtbij en ver weg, met een voorkeur voor de armen en de marginalen”.

In 1983 keert Jan terug naar Congo, nu naar de hoofdstad Kinshasa. Na de Lingalataal en -cultuur geleerd te hebben was hij pastor in verschillende parochies: Elimo Santu, H. Gonza, Nativité. Hij combineerde dit parochiewerk met het doceren aan het Hoger Instituut Godsdienstwetenschappen (ISR) voor de vorming van lekenkaders, en aan een Broeder en Zuster opleiding. Hij vond het “heerlijk” om samen met en onder kardinaal Malula te werken. Na 10 jaar in Kinshasa gewerkt te hebben, verhuisde Jan in 1993 weer terug naar Bunia waar hij in 1971 begon. Hij doceerde er aan het grootseminarie en aan het ISR. Kort na zijn aankomst brak opnieuw de burgeroorlog uit in die streek. Op een zeker moment waren alle medebroeders gevlucht en bleef Jan 6 maanden alleen achter. Later zei hij hierover: “Het was de meest ingrijpende periode van mijn leven; wellicht de meest leerzame voor mij als missionaris: het leven van de bevolking delen, openstaan voor de ander, diep ervaren dat we tot elkaar gezonden zijn. Ik heb toen veel geleerd over verzoening. Men blijft met elkaar in gesprek om nader tot elkaar te komen, het befaamde ”palaver”.
In deze woelige periode werd Jan benoemd tot Regionale Overste van Ituri; hij vervulde deze functie van 1997 tot 2003. Van 2004 tot 2006 was Jan staflid van ons opleidingshuis in Londen (Engeland) en doceerde hij aan het Missionary Institute Londen (MIL) waar onze studenten college liepen.

In 2006 verliet hij Londen en werd Provinciaal van Nederland. De voorbereidingen om van de 10 Provincies in Europa één Europese Provincie te maken waren toen al in volle gang. Jan werd voorzitter van de Statuten Commissie en in 2007 ook Coördinator van de Commissie Kindermisbruik en van de Commissie Vrede-Gerechtigheid-Zorg voor de Schepping voor onze provincies in Europa. Toen op 1 juli 2008 de Europese Provincie werd opgericht, verwisselde Jan zijn titel van Provinciaal voor die van Sectoroverste.

In de periode dat Jan verantwoordelijke was voor de Nederlandse Sector, gebeurde er heel wat. In februari 2007 werd ons huis St. Charles verkocht aan zorginstelling Land van Horne. In juni 2008 legde Jan, samen met de directeur van die zorginstelling, de eerste steen voor de bouw van 79 appartementen waarvan de Witte Paters er aanvankelijk 40 huurden.
Op 1 februari 2010 werden 2 dames aangenomen om de steun en toeverlaat te zijn voor onze bejaarde confraters: “een gouden greep” is dat gebleken. Op 1 januari 2012 werden het secretariaat en het economaat samengevoegd tot één administratie; en per 1 juli 2013 werd de Witte Pater econoom vervangen door een leek.

In de loop van 2012 werd het lopen steeds moeilijker en kreeg Jan moeite zijn rechterarm te bewegen. Vanwege deze gezondheidsproblemen trad hij in februari 2013 af als Sectoroverste en ging in Heythuysen wonen. De Provinciaal schreef bij die gelegenheid: “Ik waardeerde zijn bijdrage in onze vergaderingen. Als overste van Nederland heeft hij de toekomst verstandig voorbereid. Hij heeft zijn missionair enthousiasme behouden, vooral door zijn visie op “missie” door te geven in de vele retraites en bijeenkomsten”.

Zijn lichamelijke gezondheid ging geleidelijk aan achteruit, maar zijn geest bleef helder. Jan ging een rollator gebruiken, later ook een scootmobiel. Nadat hij begin 2021 enkele keren was gevallen in zijn appartement had hij meer zorg nodig dan in St. Charles gegeven kon worden. Op 25 maart 2021 verhuisde hij naar Woonzorgcentrum Elisabeth in Breda, dicht bij zijn familie. Zijn zus Maria en zijn nicht Marloes bezochten Jan daar heel vaak en Maria coördineerde de bezoeken van familieleden en medebroeders. Op 26 augustus werd Jan getroffen door een hersenbloeding; hoop op herstel was er niet meer. Op 3 september overleed Jan in zijn kamer, in het bijzijn van Maria en Marloes, die hem gedurende die laatste dagen nooit alleen hebben gelaten.Op donderdag 9 september 2021 zullen we om 14.30 uur afscheid nemen van Pater Jan Mol tijdens een Eucharistieviering in de kapel van Huize St. Charles in Heythuysen en hem ter ruste leggen op het kerkhof aldaar.

Vanwege het coronavirus en de daarbij geldende beperkende maatregelen kan bij het afscheid van pater Jan Mol slechts een beperkt aantal mensen aanwezig zijn. Als u de intentie heeft om naar de uitvaart te komen wordt u verzocht contact op te nemen met Marloes en haar te laten weten met hoeveel personen u zult komen. U kunt haar bereiken via het volgend emailadres : marloesvannispen@gmail.com

Namens de Familie
Maria Mol
Rustlandstraat 19
4818 JM Breda

Namens de Witte Paters
Jozef de Bekker
Op de Bos 2
6093 NC Heythuysen


Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 50 / 324516

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen Onze overledenen  De activiteit van de site opvolgen Jaar 2021.   ?

Site gebouwd met SPIP 3.2.4 + AHUNTSIC

Creative Commons License