Missionarissen van Afrika.
(witte zusters en witte paters)
(NL).

Pater Louis Stultiëns overleden.

maandag 18 april 2016 door Webmaster


In medeleven en dankbare herinnering

delen wij U mede dat

Louis Stultiëns,
(Aloysius Adrianus Mattheus),

Missionarissen van Afrika
- Witte Paters -

op maandag 18 april 2016 is overleden.


_

Louis werd geboren op 8 november 1920 te Eindhoven. Om missionaris te worden volgde hij de opleiding in onze vormingshuizen van St. Charles bij Boxtel, en ’s-Heerenberg waar hij zich op 13-6-1946 door een eed van trouw verbond aan onze Sociëteit. Hij werd gewijd op 24-5-1947. In oktober 1947 vertrok hij naar Rome om kerkelijk recht te gaan studeren. Louis was zachtaardig, gemakkelijk in de omgang, bescheiden, intelligent, niet speculatief, met een goed geheugen, nauwkeurig in zijn werk en toegewijd. Hij had soms moeite een besluit te nemen. Hij kwam waardig over, zodat zijn medestudenten hem “Monseigneur” noemden.

Vanaf september 1950 volgde hij 3 maanden de cursus “British Way of Life” in Claughton Hall, en vertrok eind december naar Tanzania, bisdom Bukoba, om op het klein seminarie te Rubya les te gaan geven. De staf bestond uit 7 priesters; 1 Tanzaniaan van het bisdom, 1 Brit, en 5 Nederlanders. Tijdens de vakantie trok hij er 3 weken op uit om de plaatselijke taal Haya te leren en het milieu beter te leren kennen. Begin 1955 deed hij 5 maanden parochiewerk in Kashozi, en stond in juli weer voor de klas in Rubya. Louis was goed gezien onder de confraters, en was geïnteresseerd in de vooruitgang van het hele bisdom. De sinds 1952 nieuwe bisschop Lanctôt had al 3 parochies geopend, en nog 3 waren in voorbereiding. Hij had de Franciscanessen van Breda aangetrokken voor een 3e ziekenhuis, voorzien van elektriciteit en stromend water. De Witte Zusters (MSOLA) waren er vanaf het begin, en de door hen gestichte bisdom congregatie had al talrijke gemeenschappen. De bisschop had ook de Canadese Broeders van de Christelijke Scholen aangetrokken om in januari 1956 de middelbare school van Ihungo te openen. Januari 1967 volgde Louis in de bisschopsstad Bukoba een cursus voor YCS leiders (jonge christelijke studenten), en werd er benoemd voor parochiewerk. Hij zou er graag cursussen geven over bijbel of godsdienst voor volwassenen.

In 1970 begon hij Bijbel te doceren op de filosofische opleiding te Ntungamo, vlak bij Bukoba. December 1971 kwam hij naar Nederland voor studieverlof. Hij deed enige weken Soesterberg, een maand Jeruzalem en Israël, en verder zelfstudie op St. Charles bij Boxtel. Het trof hem hoe in Nederland “mensen ingekapseld zijn in administratieve rompslomp, bureaucratie en onpersoonlijke benadering, conventies, 1001 afspraakjes en bezoekjes”.
Begin december keerde hij terug naar Ntungamo. Voor de weekeinden vierde hij regelmatig de Eucharistie in een kerkdorp van de buurparochie. ´s Zondagsmiddags ging hij dan naar Broeder Willem Maas in Bunena, en samen luisterden zij naar muziek op de bandjes die Jan Sars uit Nederland had opgestuurd. Aanvankelijk bestond de staf uit bisdom priesters, en naast Louis een Fransman, en een Duitser die later naar Ethiopië vertrok. Hij vond de verhoudingen in de staf uitstekend.

Tijdens de oorlog tussen Tanzania en Oeganda onder het bewind van Idi Amin lag Ntungamo in de oorlogszone, en hoorden zij in de verte het geblaf van geschut. Het bombardement van de stad had velen bang gemaakt. Louis maakte zich geen zorgen, wel had men een identiteitsbewijs nodig, waren er op de wegen controleposten, en had men een vergunning nodig om het district te verlaten of binnen te komen, schreef hij 3-1-1979. Tijdens de kerstvakantie gaf hij conferenties aan Zusters in de omgeving.

In 1981 hadden zij naast de bisdom studenten 8 kandidaten voor de congregatie van de Spiritijnen. Het was de tijd dat men actief jongeren begon te interesseren in de verschillende orden, congregaties, en sociëteiten. Tot dan toe had men alle geïnteresseerden naar de bisdommen gekanaliseerd om eerst de plaatselijke kerk op te bouwen. De eerste kandidaten voor onze sociëteit van M.Afr waren ook op de bisdom seminaries opgeleid; begin 1980 waren wij in Tanzania een eigen filosofische opleiding begonnen. Andere groeperingen waren ons daarin voorgegaan of volgden. Eind jaren 80 zochten deze samenwerking en richtten zij consortia op met een satellietsysteem: een centraal studieblok en elke sociëteit of congregatie die meedeed een eigen centrum om te wonen, voor de vorming in hun karakteristieke gemeenschapsleven en spiritualiteit.
Op 15-12-1982 diende Louis de sacramenten van Doopsel en Vormsel toe aan een oudere Duitser, die al tientallen jaren een ingezetene van Bukoba was.

April 1985 kwam Louis voorgoed terug naar Nederland, en nam zijn voorlopige intrek in onze gemeenschap te Breda. Zijn tijd in het bisdom Bukoba beschreef hij als: “een interessant hoofdstukje kerkgeschiedenis. Ik ben er altijd graag geweest”. In onze sociëteit waardeerde hij in het bijzonder het internationale karakter: “Dat mis ik hier wel een beetje”.
Januari 1986 werd hij verantwoordelijke van onze gemeenschap te Hoogland. Januari 1987 verhuisde hij naar onze gemeenschap te Eindhoven en verleende hij assistentie in de parochie. In die jaren schrijft hij enige keren dat psalm 139 hem zo aanspreekt: “Gods nabijheid vind ik mooi beschreven”, en het vers 14: “Ik dank u, want het is een wonder zoals ik ben gemaakt”.

November 1998 ging hij op rust naar Heythuysen, hij zorgde er o.a. voor de bibliotheek. In 2001 verschijnt zijn eerste brief die met de computer opgemaakt was, hij was toen 80 jaar. Die brief ging over: ook al kun je niets doen aan structuren, toch liggen er her en der bouwstenen, die je kunt gebruiken voor wat met een groot woord heet: “de opbouw van het koninkrijk”. Al is het maar het aanknopen van een gesprekje met een bedelaar op straat.
In de loop van 2009 werd hij geleidelijk aan vergeetachtiger. Hij ging nog regelmatig voor in Nederweert, maar heeft dat per 1-1-2011 moeten stoppen. Hij brak zijn heupbeen bij een val 22-12-2013. Van toen af was hij gebonden aan rollator en scootmobiel. Eind 2015, al over de 95, bakte hij nog graag eieren met spek op zijn appartement; dat veroorzaakte zo vaak brandalarm dat het personeel hem "de pyromaan" ging noemen!
In de morgen van 18-4-2016 is hij in zijn appartement rustig overleden.

Zijn hele leven overziend is het aspect van Jezus wat Louis vooral beleefde:

“Wanneer je een geloof bezit ... kun je tot deze berg zeggen:
Verplaats u van hier naar daar, en hij zal zich verplaatsen.”

Mt.17,20

De uitvaartdienst zal zijn op Vrijdag 22 april 2016 om 14.30 uur in de kapel van St Charles, Op de Bos 2, Heythuysen. Waarna begrafenis op ons Kerkhof ter plaatse.

Namens de familie
Mevr. D. Stultiëns
Achtersestraat 113
6004 AX WEERT

Namens de Witte Paters
Pater Wim Wouters
Op de Bos 51
6093 NC HEYTHUYSEN


Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 975 / 324516

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen Onze overledenen  De activiteit van de site opvolgen Jaar 2016.   ?

Site gebouwd met SPIP 3.2.4 + AHUNTSIC

Creative Commons License